Crisis in de gamemedia verdiept: een kwart van de gamejournalisten verdwenen

Het gaat al een tijdje slecht in de game-industrie qua ontslagrondes en studio-sluitingen, maar ook de gamejournalistiek krijgt op dit moment enorme klappen. Door een combinatie van teruglopende advertentie-inkomsten en afnemend zoekverkeer staan veel redactionele teams onder druk. Volgens data van PressEngine is inmiddels een kwart van alle actieve gamejournalisten uit de sector verdwenen.

In een recent artikel van Patrick Garratt op Knowledge (Edge Online) doen verschillende kopstukken uit de onafhankelijke gamepers hun verhaal over de veranderende markt.

Geen steun van grote uitgevers

Andy Robinson, oprichter en hoofdredacteur van VideoGamesChronicle (VGC), wijst op een opvallende spagaat. Grote uitgevers en ontwikkelaars blijven de pers wel benaderen voor aandacht, previews en reviews, maar laten het afweten als het gaat om financiële ondersteuning of adverteren op deze platforms. Ondertussen krimpen redacties in stilte, verdwijnen bekende namen en verliezen gevestigde platforms veel ervaring.

Het einde van de 'chase for traffic'

Volgens Alex Donaldson, co-eigenaar van onder meer RPG Site en het recent gestarte Respec, is de crisis deels te wijten aan de constante focus op snelle groei. De afgelopen tien jaar leunde de gamepers zwaar op SEO-trucs en het najagen van zoveel mogelijk kliks. Nu zoekmachines en algoritmes veranderen, stort dat afhankelijkheidsmodel in.

Geld ging naar influencers en TikTok, niet naar media

Dat het zover is gekomen, is niet alleen de schuld van veranderende algoritmes. Grote uitgevers hebben deze situatie mede veroorzaakt doordat hun advertentiebudgetten massaal zijn verschoven. Waarom zou een publisher adverteren op een traditionele gamesite als ze hetzelfde budget kunnen geven aan een bekende streamer of een TikTok-campagne waar ze direct resultaat zien en meer controle hebben over de boodschap?

Bovendien omzeilen grote merken met eigen livestreams als Nintendo Direct en PlayStation State of Play de pers compleet. Publishers rekenen nog steeds op gratis promotie en uitnodigingen voor hun games, maar investeren niet meer mee in het ecosysteem dat hen groot heeft gemaakt. Een kritische 'luis in de pels' die misstanden of crunch aan de kaak stelt, levert hen immers commercieel niets op.

Lessen uit de krantenwereld: podcasts en betalende lezers

Het gevecht tegen dalende advertentie-inkomsten is overigens niet uniek voor de gamesector. Uit recent onderzoek van ABN AMRO (gepubliceerd door BNR) blijkt dat ook traditionele kranten hun omzetgroei bijna volledig danken aan betalende lezers. Artikelen achter een betaalmuur zijn daar inmiddels goed voor ruim 80 procent van de omzet, terwijl de adverteerdersmarkt opdroogt.

Interessant is de rol die BNR en ABN AMRO toeschrijven aan podcasts: nieuwspodcasts hebben veruit het grootste bereik en zijn voor krantenuitgevers hét geheime wapen om nieuwe doelgroepen te bereiken en hen uiteindelijk te converteren naar betalende abonnees.

In de gamemedia zie je exact diezelfde parallel. Waar geschreven SEO-artikelen vluchtig zijn, bouwen podcasts een sterke, persoonlijke band op met de luisteraar. Podcasts en de communities eromheen vormen voor veel onafhankelijke makers de belangrijkste trechter om trouwe volgers te bewegen naar een betaald Patreon- of Substack-abonnement.

Uitwijkroute naar PR: geen onbeperkt opvangnet

Veel journalisten die de pers verlaten, maken de overstap naar game-PR, creator relations of community management. Hoewel die kant meer financiële zekerheid en betere arbeidsvoorwaarden biedt, is PR niet de onbeperkte reddingsboei die het lijkt. Ook PR-bureaus en communicatieteams bij uitgevers voelen namelijk de druk van de veranderende markt. Budgetten worden voorzichtiger ingezet, de markt is verzadigd en de concurrentie voor functies is moordend. Waar de klassieke PR-rol verandert in influencer-strategie en crisiscommunicatie (het managen van reputatieschade bij mislukte launches, ontslagrondes of studio-schandalen), kan de branche niet de gehele stroom aan vertrekkende journalisten opvangen.

Een serieuze hobby... of terug naar papier?

Al deze ontwikkelingen leggen een harde realiteit bloot: het idee dat je een belegde boterham kunt verdienen met puur op advertenties en kliks drijvende gamejournalistiek, brokkelt in rap tempo af.

Hoewel lezersdonaties en exclusieve podcast-feeds vaak als reddingsboei worden gezien, is de spoeling in de praktijk dun. Lezers kunnen hun euro's maar één keer uitgeven en behalve voor een paar hele grote namen levert crowdfunding hooguit wat zakgeld op. Daarmee lijkt online gamejournalistiek steeds sneller te veranderen van een traditioneel beroep in een serieuze hobby, gedreven door gepassioneerde makers die het werk er op eigen kracht bij doen.

Is de oplossing dan om het hele online SEO-circus achter ons te laten en terug te keren naar fysieke tijdschriften? Die gedachte is zo gek nog niet. Fysieke printuitgaves, hoogwaardige fanzines en koffietafelboeken maken immers een opvallende heropleving. Waar een online artikel vluchtig is, biedt papier tastbare waarde, rust zonder pop-ups en ruimte voor tijdloze achtergrondverhalen. Het haalt makers direct uit de moordende concurrentiestrijd om gratis online clicks.

Of de toekomst nu ligt in kleinschalige audio- en passieprojecten op het web of in tastbare papieren edities: de tijd van de traditionele, met advertenties volgepropte gamesite lijkt zijn langste tijd definitief te hebben gehad.